Know – how czyli „wiesz jak”

Aktualne problemy / Bez kategorii / Inne

Czy słyszałeś kiedyś o tzw. know- how? Zapewne tak, jeśli jesteś przedsiębiorcą i zawierasz ze swoimi kontrahentami różne umowy. Termin ten oznacza zdolność, wiedzę lub umiejętność uzyskania określonego rezultatu lub prowadzenia jakiejś działalności. Know-how składa się z wiadomości i doświadczeń o charakterze technicznym, administracyjnym, finansowym albo innego rodzaju, nadających się do stosowania w pracy przedsiębiorstwa lub do wykonywania zawodu. Know- how utożsamiane jest też z pojęciem tajemnicy przedsiębiorstwa. Dla pojęcia tego istotne jest więc uznanie w aspekcie przedmiotowym jego „poufnego charakteru”.

Know – how techniczne i nietechniczne

Know- how techniczne zbliżone jest do projektów wynalazczych. Przykładem będą w szczególności projekty wynalazcze, które są utrzymywane w tajemnicy oraz takie, którym przysługuje zdolność patentowa.

Przedmiotem know-how nietechnicznego są informacje o charakterze finansowym, organizacyjnym lub handlowym przydatne do prowadzenia przedsiębiorstwa. Są to projekty głownie służące do usprawniania organizacji i zbytu w handlu.

Charakter know – how

Know-how jest zbywalne i może być udostępniane na podstawie umów upoważniających do korzystania np. z poufnych projektów wynalazczych- umów licencji know-how oraz umów przenoszących know-how. Umowy, które udostępniają know-how stanowią przykład czynności prawnych zbliżonych do licencji patentowych. Dozwolone jest więc stosowanie na zasadzie analogii regulacji znajdującej się w prawie własności przemysłowej. W pozostałym zakresie właściwe pozostają przepisy Kodeksu cywilnego. Podstawą stosowania prawa własności przemysłowej dla umów know- how jest art. 79 ustawy Prawo własności przemysłowej, zgodnie z którym „Do umowy o korzystanie z wynalazku niezgłoszonego w Urzędzie Patentowym, a stanowiącego tajemnicę przedsiębiorcy stosuje się odpowiednie przepisy o umowie licencyjnej, chyba że strony postanowiły inaczej”.

Know-how jest rozumiane więc jako pewien zakres wiedzy i doświadczeń, może być także przedmiotem umowy sprzedaży. W takiej sytuacji nastąpi przeniesienie na nabywcę praw, które służyły wyłącznie dysponentowi know- how. Zbywca przenosząc know- how jest zobowiązany zapewnić prawną i faktyczną możliwość korzystania z pewnej wiedzy oraz do powstrzymywania się od jednoczesnego korzystania z tej wiedzy, jak również nieujawniania know-how, jeżeli jest ono tajemnicą.

Przykład

Przykładem może być działalność pewnej firmy konsultingowej, która opracowała zasady obsługi nowoczesnych maszyn, wprowadzając przy tym rozwiązania ich działania i zmniejszające koszty eksploatacji. Inna firma, zajmująca się produkcją jest zainteresowana pozyskaniem tej wiedzy i doświadczeń związanych z obsługą tych maszyn. Zasady obsługi zostały opisane w dokumencie oraz w formie zapisu elektronicznego, nie są chronione na podstawie prawa autorskiego. Przedstawiają jednak znaczą wartość majątkową. Strony mogą w takiej sytuacji zawrzeć umowę, określając zasady obsługi jako  know- how. W umowie powinien znaleźć się istotny zapis upoważniający przedsiębiorstwo produkcyjne do pełnego i wyłącznego wykorzystania zasad obsługi wraz z zobowiązaniem do zachowania ich w tajemnicy przed osobami trzecimi.

Podstawowymi aktami regulującymi tą materię są Ustawa o prawo własności przemysłowej oraz Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych.